Datacenters zijn tegenwoordig overal. Of op het punt staat dat te zijn. AI-bedrijven slokken elektriciteit en water op in een tempo dat bijna wanhopig aanvoelt. Het resultaat? Een serieuze tegenreactie.
Amerikanen willen dit niet in hun buurten. Volgens een nieuwe peiling van Gallup is 71% tegen de bouw van nieuwe datacenters op lokaal niveau. Bijna de helft voelt zich sterk tegen. Waarom? De zorgen zijn gegrond en zwaar. Watertekorten. Lawaai. Luchtverontreiniging. De pure uitputting van energiebronnen. Gemeenschappen protesteren. Sommigen roepen op tot moratoria. Verboden zelfs.
Het eerste onderzoek van Gallup over dit onderwerp schetst een duidelijk beeld. De impact op het milieu is leidend. Dan komt de achteruitgang van de levenskwaliteit. Angst voor onder druk staande nutsvoorzieningen. Vervuiling. En gewoon een oud wantrouwen jegens AI zelf.
Vergelijk dat eens met kerncentrales. De lokale bevolking heeft daar eigenlijk minder een hekel aan. Slechts 53% is tegen nieuwe nucleaire constructie. Interessant.
De weinige mensen die lokale datacenters ondersteunen, noemen economische voordelen. Banen. Belastinginkomsten. Toegang tot de nieuwste technologie.
De race om de ruimte
Het is een gekke boel daarbuiten. De grote spelers – OpenAI, Microsoft, Google, Meta – vechten om controle. Nvidia voorziet hen van krachtige chips die kamers snel verwarmen.
De concurrentie is surrealistisch geworden. Serieus surrealistisch. Er wordt gesproken over het bouwen van serverfarms in de ruimte. Op zee. In je achtertuin. Elon Musk stelde voor om datacenters via SpaceX in een baan om de aarde te brengen. Anthropic tekende een deal met SpaceX om precies dat idee na te streven. Er gaan geruchten dat Google ook op zoek is.
Het wordt allemaal gedreven door honger. Honger naar apps. Streaming-tv. Maar vooral LLM’s. ChatGPT. Claude. Die grote taalmodellen slurpen verwerkingskracht op alsof het uit de mode raakt.
Bedrijven bouwen dus groter. Veel groter. Kijk naar Utah. Het voorgestelde Stratos-project is onthutsend. Het zou twee keer zo groot zijn als Manhattan. Er is meer elektriciteit nodig dan de hele staat momenteel verbruikt. Kevin O’Leary steunt het. Hij claimt 10.000 nieuwe banen. Hij beweerde dat demonstranten waren binnengedrongen. De bewoners geloofden er niet in.
Of kijk naar Georgië. Politico meldde dat een datacenter 30 miljoen liter gratis water gebruikte. Vrij. Zonder in eerste instantie een cent te betalen.
Holle beloften
“64% betwijfelt of AI winst zal opleveren waar iedereen profijt van zal hebben.” – JijGov
Amerikanen zijn sceptisch. Uit een andere peiling bleek dat 71% vindt dat AI te snel gaat. Een meerderheid twijfelt aan de economische belofte.
Een rapport van het Brookings Instituut bevestigt het scepticisme. Lokale overheden overschatten de werkgelegenheid. AI-bedrijven overdrijven ze ook. Datacenters zijn geen fabrieken. Het zijn pakhuizen voor dure chips. De meeste bouwklussen verdwijnen zodra de bouw eindigt.
Critici vragen om meer. Niet alleen snelheid. Efficiëntie. Echt onderzoek naar gezondheidseffecten op de lange termijn. Economische impactstudies. Ze willen dat infrastructuurvoorstellen rekening houden met de ecologische voetafdruk.
De technologie gaat hoe dan ook vooruit. Maar de mensen die in de schaduw van deze torens wonen, kopen het veld niet.
Niet helemaal.
Kost de voortgang van een app echt de watervoorziening van uw gemeenschap?
Niemand heeft het antwoord nog. Maar de vraag blijft hangen. Zwaar. Echt.
