Het werd tijd.
De druk neemt toe, de rechtszaken stapelen zich op en Uber past eindelijk de protocollen voor antecedentenonderzoek aan. Recente juridische gevechten beweerden dat het platform niet genoeg deed om seksueel geweld te stoppen. Dus nu? Strengere regels.
“Nadat we naar een breed scala aan feedback hadden geluisterd… hebben we de criteria verruimd…”
Het doel? Veiligheid. Eenvoudig. Maar de uitvoering is nu specifieker. Chauffeurs met veroordelingen “mogelijk seksueel van aard” krijgen een permanente schorsing. Stalken. Wurging. De status van misdrijf of misdrijf doet er hier niet toe. Uber haalt experts aan die zeggen dat deze misdaden toekomstig geweld voorspellen. Ook burgerrechtenorganisaties en voorkomers van huiselijk geweld deden mee.
Eerlijk gezegd was het oude systeem lui. Het controleerde pas zeven jaar geleden. Het nieuwe proces? Levensduur. Negenennegentig jaar geschiedenis. Ze graven dieper.
Wacht, het is niet allemaal verschroeide aarde voor bestaande chauffeurs. Als je een strafblad hebt van meer dan vijftien jaar geleden en het was niet seksueel van aard, dan ben je waarschijnlijk veilig. Tenminste, zolang er geen ernstige veiligheidsklachten tegen u zijn. De uitrol gebeurt nog steeds beetje bij beetje door het hele land.
Waarom nu de verandering?
De New York Times heeft in hun onderzoek geen enkele slag geslagen. Gewelddadige ruzies? Gewoon. Vrouwelijke ruiters? De primaire doelwitten. Uit een rapport uit december bleek dat Uber nog steeds groen licht gaf aan chauffeurs met gewelddadige misdrijven. Dat ziet er slecht uit. Echt slecht.
Dan is er februari. Uber werd gedeeltelijk aansprakelijk geacht voor een verkrachting en mishandeling. Uit interne documenten bleek dat de app de rit als riskant markeerde. Het slachtoffer is er nooit van op de hoogte gesteld. Of de politie. Ze probeerden een schadevergoeding van $144 miljoen te eisen? Ha. De rechtbank zei nee. Ze betaalden $ 8,5 miljoen.
Een stevige prijs, zeker. Maar vergeleken met wat?
Het systeem is nog steeds fragmentarisch. Regels veranderen. Chauffeurs zijn zenuwachtig. Ruiters zijn hoopvol. Niemand weet nog of dit daadwerkelijk werkt.
Het doel is het veiligste platform.
Of dat is tenminste de toonhoogte.
