Het is uit. Elon Musk’s Grokipedia heeft een politieke inslag. Niet overal. Niet altijd. Maar zeker. Op de plekken die er het meest toe doen. Waar mensen ruzie over maken. Religie. Geschiedenis. Literatuur. Kunst. Hier. De AI-encyclopedie leunt naar rechts.
Een nieuwe studie zegt dat.
Onderzoekers van het Trinity College Dublin en de Technologische Universiteit Dblin groeven zich in. Ze hadden het niet geraden. Ze keken. Bijna 18.001 van de meest bewerkte Engelse Wikipedia-pagina’s. De zware slagmensen. Toen vonden ze de Grokipedia-tweeling. Musk’s AI-project werd afgelopen oktober gelanceerd. Een digitale uitdager van de koning van de vrije kennis.
De vergelijking was grimmig. Of misschien gewoon stil. Algemeen. De twee encyclopedieën lijken politiek gezien op elkaar. Maar kijk eens dichterbij. Bij de gevoelige dingen. Grokipedia haalt meer rechtse bronnen binnen. Vaker dan Wikipedia.
Dat is één bevinding. De andere is vreemder. Tweederde van de Grokipedia-inzendingen in deze set? Zwaar herschreven. Uit elkaar gescheurd. Terug opgebouwd. Minder bronnen gebruiken dan de Wikipedia-versie. Minder ogen. Minder controle.
Je zou denken dat dit nieuws is. Dat is het niet helemaal. Een pre-print in januari zag het aankomen. Dat rapport signaleerde in het algemeen linkse vooroordelen op Grokipedia. Maar waarschuwde dat controversiële onderwerpen nog steeds prioriteit kunnen geven aan rechtse inhoud. Dus dit. Het bevestigt de angst.
Terwijl wetenschappers zich verdiepen in citaten. De toezichthouders kloppen. De Europese Commissie is in januari begonnen met het onderzoeken van Musk’s xAI. Met behulp van de Wet op digitale diensten. Ze willen het weten. Is illegale inhoud de EU binnengekomen? Gemanipuleerde seksbeelden. Het soort dingen dat vertrouwen schenkt.
Het is een verschuiving. Generatieve AI verandert de manier waarop we dingen weten. En hij doet het in het donker.
“In tegenstelling tot Wikipedia, waar vooroordelen zichtbaar zijn… werken AI-gegenereerde systemen grotendeels ondoorzichtig.”
Saeedeh Mohammadi. Hoofdauteur. Ze heeft het duidelijk gezegd. Je kunt een vooroordeel zien in een menselijke bewerking. Je kunt er tegen vechten. Met een AI? Er vinden verschuivingen plaats. Perspectieven bewegen. Er is niemand om het af te tekenen. Geen verantwoording.
De inzet voelt vertrouwd. Of dat zouden ze moeten doen. Taha Yassiri. Een professor aan Trinity. Hij ziet de parallel met sociale media. Weet je nog die chaos? Beperkt toezicht leidde tot verkeerde informatie. Het trof verkiezingen. Het schaadde de volksgezondheid. Het schudde de samenleving. Nu. Diezelfde structuur wordt toegepast op feiten. Naar encyclopedieën.
“We zijn getuige van de grootschalige… regeneratie van informatie”, zegt hij.
Zwarte doos. Grote taalmodellen. Voor ons gesloten. Gesloten voor onderzoek. We geven ons begrip van de geschiedenis over aan code die we niet kunnen zien. We kunnen niet over het algoritme debatteren.
Wie redigeert de waarheid als niemand de pen vasthoudt?
