Vergeet de microscopisch kleine putjes die je op een standaard geperste CD ziet. Die permanente bobbels die in het plastic zijn gegoten, zijn hoe analoge audio en vroege dataschijven werkten. Een laser leest ze door veranderingen in de reflectiviteit te detecteren. Een helder oppervlak is gelijk aan een “1.” Bump is gelijk aan een “0.” Eenvoudig. Mechanisch. Permanent.
Maar wat gebeurt er als je zelf data wilt schrijven? Je kunt plastic niet in je keuken gieten. Je hebt chemie nodig.
De chemie van CD-R
Een CD-R (Compact Disc Recordable) ziet eruit als een lege schijf, maar heeft geen fysieke oneffenheden. In plaats daarvan wordt een doorzichtige kleurstoflaag gebruikt, ingeklemd tussen de labelzijde en de reflecterende spiegellaag.
Wanneer u een CD-R brandt, wordt de schrijflaser van het station heet. Echt heet. Het verwarmt vlekken op de kleurstof totdat ze donkerder worden en ondoorzichtig worden. De leeslaser in uw speler maakt zich geen zorgen meer over hobbels. Het gaat om transparantie. Heldere kleurstof reflecteert licht. Verdonkerde kleurstof absorbeert het. De speler interpreteert die daling in reflectiviteit als een “0”.
De gegevens zijn ingebakken. Je kunt ze niet ongedaan maken. Zodra de kleurstof ondoorzichtig wordt, blijft hij ondoorzichtig. Daarom wordt het ‘opneembaar’ genoemd en niet ‘herschrijfbaar’.
Herschrijven met faseveranderingstechnologie
CD-RW hanteert een slimmere, zij het complexere aanpak. Er wordt geen eenvoudige kleurstof gebruikt. Het maakt gebruik van een speciale kristallijne legering die van toestand verandert op basis van de temperatuur. Dit is de kern van de manier waarop CD-RW-schijven gegevens anders opslaan dan hun opneembare tegenhangers.
De magie ligt in de faseveranderingseigenschappen van het materiaal:
– Verwarm het tot een specifieke hoge temperatuur, koel het vervolgens langzaam af en het materiaal wordt amorf (troebel/ondoorzichtig).
– Verwarm het tot een gemiddelde temperatuur, koel het vervolgens snel af en het materiaal wordt kristallijn (helder/transparant).
De schrijverlaser bestuurt deze dans. Het pulseert op verschillende vermogensniveaus om de legering tussen toestanden te schakelen. De laser van de speler leest vervolgens het verschil in reflectiviteit, net als voorheen. Maar nu kun je de schijf honderden keren wissen en herschrijven door de kristalstructuur heen en weer te draaien.
Compatibiliteit: waarom uw oude speler CD-RW haat
Er zit een addertje onder het gras. Dat faseveranderingsmateriaal is niet zo reflecterend als de gouden of zilveren spiegel op een standaard CD. Het is ook niet zo duidelijk als de scherpe rand van een gevormde bult.
Oudere cd-spelers, vooral die van vóór het midden van de jaren negentig, kunnen vaak geen CD-RW -schijven lezen. Hun fotodiodes zijn niet gevoelig genoeg om het zwakkere signaal te detecteren. Je kunt nog steeds een CD-R afspelen in vrijwel elke stand-alone speler, omdat de donkere kleurstof duidelijk genoeg is. Maar als je een autoradio uit 1998 of een oude boombox hebt, neem dan een gewone geperste cd mee. Laat de RW thuis.
De afhaalmaaltijd
- CD-R gebruikt kleurstof die donker brandt. Eenmalig schrijven. Hoge compatibiliteit.
- CD-RW maakt gebruik van faseveranderingslegering die toestanden omdraait. Herschrijfbaar. Lagere compatibiliteit met oudere hardware.
- Standaard-CD maakt gebruik van fysieke putten. Alleen-lezen. Universele compatibiliteit.
De technologie ging verder. Blu-ray- en USB-drives namen het over. Maar deze begrijpen
