Na rynku luksusowych telewizorów pojawił się nowy gracz wagi ciężkiej. Firma LG oficjalnie uruchomiła przedsprzedaż swojego odnowionego panelu telewizyjnego LG W6 Wallpaper, ale w ogłoszeniu tym pojawiło się kontrowersyjne pytanie: Dlaczego ten „artystyczny telewizor” jest o wiele droższy od konkurencji?
Przy cenie początkowej wynoszącej 5 499,99 USD** za najmniejszy model (77 cali) W6 plasuje się daleko poza standardowym segmentem konsumenckim. Aby zrozumieć, czy taka cena jest uzasadniona, trzeba spojrzeć głębiej niż w slogany marketingowe i zbadać zasadnicze różnice w technologii, designie i grupie docelowej.
Luka technologiczna: OLED kontra Neo QLED
Na pierwszy rzut oka konsumenci często porównują LG W6 do Samsunga The Frame Pro, który kosztuje 3999,99 dolarów za wersję 83-calową. Jednak porównywanie tych dwóch urządzeń to jak „porównywanie ciepłego z miękkim”, ponieważ wykorzystują one zupełnie inne technologie wyświetlania.
- LG W6 (OLED): Wykorzystuje piksele samoemisyjne, co oznacza, że każdy piksel wytwarza własne światło. Zapewnia to doskonałą czerń i nieskończony kontrast. Firma LG poszła jeszcze dalej, wprowadzając Brightness Booster Ultra i Hyper Radiant Color Technology, twierdząc, że W6 jest prawie czterokrotnie jaśniejszy niż standardowe panele OLED i znacznie lepiej kontroluje odblaski.
- Samsung The Frame Pro (Neo QLED): Wykorzystuje technologię Mini-LED. Podczas gdy najlepsze modele Samsunga korzystają z lokalnego przyciemniania na pełną skalę (diody LED znajdują się za całą powierzchnią ekranu), w Frame Pro zastosowano bardziej uproszczony system z elementami LED umieszczonymi wzdłuż dolnej krawędzi i świecącymi w górę. Czyni to z niego przyzwoity telewizor lifestylowy, jednak technicznie ustępuje wysokiej klasy panelom OLED pod względem dokładności i głębi obrazu.
Opracowanie koncepcji „tapety”.
Wysoka cena LG W6 wynika nie tylko z jakości obrazu, ale także z formy.
LG udało się zmieścić zaawansowaną technologię OLED w obudowie o grubości zaledwie 9 milimetrów. Dla porównania, W6 jest cieńszy niż zamknięty MacBook Pro. To właśnie ta ekstremalna cienkość pozwala telewizorowi naprawdę imitować dzieło sztuki lub tapetę, leżąc równo z powierzchnią, a nie wystając jak tradycyjne urządzenie elektroniczne.
Dla entuzjastów specyfikacje są również nastawione na wysoką wydajność:
– Częstotliwość odświeżania: W6 obsługuje częstotliwość do 165 Hz, pokonując 144 Hz Frame Pro, co czyni go świetną opcją do gier z najwyższej półki.
– Przejrzystość obrazu: Firma LG skupia się na zarządzaniu odblaskami, co stanowi problem tradycyjnej pięty achillesowej technologii OLED, dzięki czemu telewizor nadaje się do użytku w jasnych, zalanych słońcem salonach.
Paradoks „telewizji lifestylowej”
Wysoka cena W6 rodzi ciekawe pytanie dotyczące kategorii Lifestyle TV. Samsung ma swoje sposoby na konkurowanie z LG, ale niekoniecznie poprzez linię The Frame.
Na przykład Samsung S95H OLED oferuje wiele funkcji, jakich oczekuje się od „telewizora z obrazem” – nieodblaskowy, matowy ekran, elegancką metalową ramę i dostęp do biblioteki dzieł sztuki – ale robi to w ramach wysokiej klasy platformy OLED. Sugeruje to, że premia za status Art TV to tak naprawdę połączenie dwóch różnych kosztów: kosztu najwyższej klasy technologii OLED i kosztu specjalistycznego wzornictwa przemysłowego.
Czy cena jest uzasadniona?
Należy pamiętać, że 5500 dolarów to nie tylko liczba losowa. Sama produkcja wysokiej klasy paneli OLED jest bardzo droga. Dla porównania:
– 77-calowy LG G6 OLED kosztuje około 4499,99 USD.
– 77-calowy Samsung S95H OLED kosztuje około 4499,99 USD.
W6 kosztuje więcej, ponieważ to nie tylko telewizor z najwyższej półki; To specjalistyczne, ultracienkie urządzenie, które dosłownie „rozpuszcza się” we wnętrzu.
Wniosek: Tapeta LG W6 nie jest produktem na rynek masowy, ale produktem luksusowym, który łączy w sobie zaawansowane możliwości OLED z ekstremalnym wzornictwem przemysłowym. Chociaż cena jest wysoka, odzwierciedla ona wysoki koszt opracowania ekranu, który będzie zarówno oszałamiający wizualnie, jak i fizycznie niewidoczny.
