Juni 2026. Google laat de Pixel-update vallen.
Lucht landt. Oudere Pixels snappen het. Magic Cue wordt slimmer als het gaat om chat-apps. De Android 17-build? Eigenlijk stabiel. Geen grote bugs. Een zeldzame vreugde.
Ik heb het vanochtend op mijn Pixel 10 geflashed. Verwachtte het gebruikelijke knutselen. Ik heb een functie genaamd Bubbles. Nu kan ik niet stoppen met het gebruik ervan. Het is de multitasking-oplossing die Android heeft gemist.
Meestal heeft Google het over Gemini Intelligence. Android 16 van vorig jaar was een bugfestijn dat iedereen frustreerde. Deze keer leverden ze echter.
Hier is hoe het werkt. Je drukt op een app. Het drijft. Een bubbel op je scherm. Een overlay. Klinkt nutteloos als je een app gewoon schermvullend kunt openen? Probeer het. Je zult van gedachten veranderen.
De zwevende workflow
Het is niet slechts één venster. Het is een stapel.
Met Bubbels kun je apps groeperen in zwevende vensters die het grootste deel van je zicht opslokken. Druk lang op een pictogram. Tik op Bubbel. Boom. Nieuw venster. Voeg meer apps toe. Bovenaan verschijnt een zwevende taakbalk. Vegen door apps onderaan voelt nu archaïsch aan.
Ik moest gisteren een technisch gerucht van een Instagram Reel op feiten controleren. Ik heb Instagram opgeblazen. Chrome toegevoegd voor zoeken. Bewaar toegevoegd voor notities. Alles daar. Eén scherm. Snel. Hiervoor geef ik nog steeds de voorkeur aan mijn opvouwbare. Het gelijktijdig openen van meerdere volledige apps op een leisteenscherm is beter dan elke overlay.
Maar de meeste mensen hebben geen opvouwbare tas bij zich. Bubbles redt de traditionele 6,3-inch telefoon van zichzelf. Vroeger was split-screen de enige optie. Het voelde altijd krap. Claustrofobisch zelfs.
Samsung probeerde pop-upweergaven in One UI. Ze werken. De Android-versie voelt slimmer aan. Doordacht zelfs. Ik heb vandaag twee weken facturen verzonden. Voor mijn gebruikelijke workflow zijn drie Google Spreadsheets nodig. Een Google-document. De rekenmachine.
Eerder. Ik zou er een openen. Sluit het. Open de volgende. Repetitief. Pijnlijk. Met Bubbles hield ik alle drie de bladen open. Aparte pop-ups. Plus de Doc en Calc. Ik tikte ertussen. Direct. Geen sluiting. Geen heropening.
Het beste deel. Android onthoudt. Je herhaalt de lange-drukdans niet. Het systeem bundelt uw frequente apps samen. Met één tik keert u uw gebruikelijke bemanning terug. Veeg omhoog om ze te minimaliseren tot een klein pictogram. Tik om te herstellen. Veeg weg naar een X om te verwijderen. Eenvoudig.
Het is zo intuïtief dat ik vergat hoe hard ik eerder probeerde de beperkingen van Android te omzeilen. Ik wil deze groepen gewoon vastzetten op het startscherm. Mappen voor “Onderzoek”. Mappen voor “Facturering”. Dat zou het laatste stukje van de puzzel zijn.
Bubbles is de multitasking-upgrade waarvan ik niet wist dat ik die nodig had.
Hoe activeer je het?
Het is nu live op compatibele Pixels.
Ga naar Instellingen.
Vind meldingen. Tik op Bubbels onder Gesprekken. Zet de schakelaar aan. Laat apps bubbelen.
Dan:
- Houd een app op uw startscherm of lade ingedrukt.
- Tik op het bubbelpictogram in de hoek.
- Als je in plaats daarvan een lijst ziet, kies je daar de actie Bubble.
- Herhaal dit voor meer apps.
- Tik later gewoon op het plusteken om ze sneller toe te voegen.
Als u klaar bent met werken, veegt u omhoog. Pak het zwevende pictogram. Sleep het naar de X om alles te sluiten.
Ik por nog steeds in Android 17. Het voelt anders. Productief zelfs. Ik trok aan mijn haar terwijl ik probeerde twee tabbladen en een document open te houden op een smal scherm. Nu tik ik gewoon. En kijk hoe de apps zweven. Het werkt. Misschien blijft het werken. Misschien ontdek ik snel genoeg een fout.
